Aikido

Aikido is een Japanse krijgskunst die voortkomt uit de eeuwenoude tradities en technieken van de samoerai, de Japanse krijgers. De klem- en werptechnieken die in aikido als verdediging worden aangeleerd, zijn gebaseerd op aanvallen met de katana, het Japanse zwaard.

Aikido is een budo waarbij de nadruk ligt op zowel lichamelijke en mentale ontwikkeling. In tegenstelling tot veel andere krijgskunsten kent aikido geen wedstrijden. Aikido streeft naar geweldloosheid en harmonie en kenmerkt zich door sierlijke, cirkelvormige en ingaande bewegingen. Bij aikido oefeningen maak je gebruik van de beweging, intentie en kracht van de aanvaller, het gebruik van eigen spierkracht wordt hierdoor tot een minimum beperkt. Dit maakt aikido uitermate geschikt voor mannen en vrouwen van alle leeftijden.

O’Sensei Morihei Ueshiba

Morihei Ueshiba (植 芝 盛 平 Ueshiba Morihei, 14 december 1883 – 26 april 1969) was een groot krijgskunstenaar en grondlegger van de Japanse krijgskunst aikido. Hij wordt om deze reden ook O’Sensei (大 先生/翁先生), “Grote Leraar” genoemd.

Als zoon van een landeigenaar uit Tanabe bestudeerde Ueshiba een aantal krijgskunsten in zijn jeugd en diende hij tijdens de Russisch-Japanse oorlog in het Japanse leger. Nadat hij in 1907 was ontslagen, verhuisde hij naar Hokkaidō als het hoofd van een pionierskolonie; hier ontmoette hij en studeerde hij bij Takeda Sōkaku, de stichter van Daitō-ryū Aiki-jūjutsu. Bij het verlaten van Hokkaido in 1919 voegde Ueshiba zich bij de Ōmoto-kyō beweging in Ayabe, waar hij diende als vechtsportinstructeur en zijn eerste dojo opende. Hij vergezelde het hoofd van de Ōmoto-kyō-groep, Onisaburo Deguchi, op een expeditie naar Mongolië in 1924, waar ze gevangen werden genomen door Chinese troepen en terugkeerden naar Japan.

Ueshiba verhuisde in 1926 naar Tokio, waar hij de Aikikai Hombu Dojo oprichtte. Inmiddels was hij relatief beroemd in de martial arts-kringen, en doceerde hij aan in de Hombu dojo en andere dojo’s in Japan, ook in verschillende militaire academies. In de nasleep van de Tweede Wereldoorlog was de Hombu-dojo tijdelijk gesloten, maar Ueshiba had op dit punt Tokio verlaten en ging met pensioen in Iwama, waar hij bleef trainen in de dojo die hij daar had opgezet. Vanaf het einde van de oorlog tot de jaren zestig werkte hij aan de promotie van aikido in Japan en daarbuiten. Hij stierf in 1969.